ز من بگریخت با من میناستد

دل سوداییم یکبارگی شد

خرد در کار دل نظارگی شد

دلم در خانه تن میناستد

مراهم مزد و هم شکرانه بودی

اگر دل ساکن این خانه بودی

چو چشم مستم از طوفان آبی