نبودم بیتو یک دم بیغمی من

سرتن میندارم چون کنم کار

چو مردم بیتو من از من چه تقصیر

چو تو آگه نیی از من، چه تدبیر

که صد غم میخورم در هر دمی من

همی هر غم که در کل جهان هست

مرا کم نیست زان و بیش ازان هست