بتوزیم فام کسی کش درم

که از رازداران منم بی نیاز

توانگر کنم مرد درویش را

به دین آورم جان بدکیش را

نباشد دل خویش دارد به غم

دگر هرک دارد نهفته نیاز

همی دارد از تنگی خویش راز