ولی هم کی وضو از خون توان کرد

ازان در خاک میگردم چنین خوار

که چشم من چو دریاییست خونبار

بدریا در تیمم چون توان کرد

ز عشقت چون دلم در سینه خون شد

چنان رفت او که از چشمم برون شد

ازان صد شاخ خون از سردرامد