منم دل در وفایت چشم بر در

بوصلت چون دهم دل یک نفس را

مرا شربت غم هجران تو بس

مفرح درد بی درمان تو بس

وفایت در دلم چون چشم بر سر

سرم گر چون قلم بری ز تن تو

نیابی جز وفاداری ز من تو