هوا را همی داد گفتی درود

بتان چامه و چنگ برساختند

ز بیگانه ایوان بپرداختند

ز رود و می و بانگ چنگ و سرود

به هر شب ز هر حجره یک دست بند

ببردند تا دل ندارد نژند

دو هفته همی بود دل شادمان