الا ای نرگس مخمور مانده

که برجانم ز صد دردر کمینی

منم چون ماهی جان تشنه غرقاب

دران شستم فکن تا برهم از تاب

ز آب دیده من دور مانده

اگردر آب چشم من نشینی

ز آب چشم، چشم من نبینی