چو رخ در پرده از من درکشیدی

بشبنم لولویی خوشاب یابی

نیی نرگس که بادام تری تو

که جز از پرده بیرون ننگری تو

چرا پس پرده من بر دریدی

نیی بادام جادوی بلایی

که وقت جادویی مردم نمایی