در گنج بگشاد روز و شبان

به هر شب ز هر حجره یک دست بند

ببردند تا دل ندارد نژند

دو هفته همی بود دل شادمان

درم داد و آمد به شهر صطخر

به سر بر نهاد آن کیان تاج فخر

شبستاان خود را چو در باز کرد