تویی جادوی مردم دار پیوست

نیی بادام جادوی بلایی

که وقت جادویی مردم نمایی

ترا من دیدهام در جادویی دست

چو مردم داری ای جادوی مکار

من آخر مردمم گوشی بمن دار

زهی رهزن که زیر طاق ابرو