تویی پیوسته تیرانداز جادو

چو مردم داری ای جادوی مکار

من آخر مردمم گوشی بمن دار

زهی رهزن که زیر طاق ابرو

چو تو در طاق داری جای آخر

چو من طاقم بر من آی آخر

الا ای خط که مه را دامنی تو