الا ای پسته خونخواره آخر

بسر سبزی گشاده پر و بالی

چو هستی طوطی دلجوی آخر

بیا و یک سخن بر گوی آخر

دلم کردی چو پسته پاره آخر

اگرچه تنگ توپر شکر آید

ولی گر شور باشی خوشتر آید