بیا و دست با من در کمر کن

الا ای شکر افتاده در تنگ

جگر خوردی مرازانی جگررنگ

تو شکر من نی خشکم نظر کن

گر این نی را ببینی زیر خون تو

ازاین نی چون شکر جوشی فزون تو

بشیرینی ز شمع خود بریدی