جهانا در تو بویی از وفا نیست

که بارم را چنین سرباریی بود

گر از سستی تنم زینسان نبودی

ز تیغم این گدا را جان نبودی

که یک زخمت ز استادی خطا نیست

ز تو هرگز وفاداری نیاید

عزیزان را بجز خواری نیاید