کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 410

ز بهر بند ساییدن بدوداد

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 407

    دگر هرگز چنین فرصت نیابی

    #
  2. 408

    وگریابی، ز کس رخصت نیابی

    #
  3. 409

    بگفت این و یکی سوهان پولاد

    #
  4. 410

    ز بهر بند ساییدن بدوداد

    انتخاب‌شده
  5. 411

    چو بندش سوده شد برداشت تیغی

    #
  6. 412

    بریخت آن قوم را خون بیدریغی

    #
  7. 413

    چو او از زنگیان فارغ دل آمد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 410 از «رسیدن نامه گل بخسرو و زاری کردن او و رفتن در پی گل به اسپاهان» است.