چو خسرو پیش صورت شد ز جان باز

صفت نتوان که این صورت چه سان است

بگفت این و پس آن صورت که بودش

نهاد از زیر جامه پیش، زودش

دلش صورت پرستی کرد آغاز

چوجانی، شاه، صورت را نکو داشت

که آن صورت که با جان داشت اوداشت