شبم را گر امید روز بودی

بسان نای و چون نی ناله دارم

همه روز از غم دل در خروشم

چو بحری آتشین در تف و جوشم

کجا چندین دلم در سوز بودی

چو درد من سری پیدا ندارد

شب یلدای من فردا ندارد