چو در عقل و تمیز از مافزونی

ز بیداری خسرو خسته بودند

بدو گفتند کاخر دل بخویش آر

خردمندی، خردمندیت پیش آر

چرا باید در این سودا زبونی

دل و عقل از پی این روز باید

صبوری در میان سوز باید