چو خورشید از خم گردون درآمد

صبوری در میان سوز باید

بدینسان بود آن شب تا بروز او

نمیآسود چون شمعی ز سوز او

ز زیر چرخ سقلاطون برآمد

تو گفتی جامه زر بفت میبافت

که بر چرخ فلک زررشته میتافت