بگفت این و بدان دهلیز در رفت

دمی گر چشم داری گوش میدار

بآیین باش و سر در پیش افگن

نظر بر پشت پای خویش افگن

بر آن سرو قد سیمبر رفت

چو هرمز را بدید آن ماهپاره

فرو بارید بر ماهش ستاره