همان نیز هر ماهیانی دوبار

که چون ماه شد جان تاریک اوی

به بازارگان گفت تا زنده ای

چنان دان که شاگرد را بنده ای

درم شست گنجی بروبر شمار

به چیز تو شاگرد مهمان کند

دل مرد آزاده خندان کند