سخن جز بر ادب نشنیدهام زو

جهان افروز با دل گفت صد راه

که ای دل نیست این دلبر بجز شاه

همه ترتیب شاهان دیدهام زو

مرا دل میزند کو پادشاهست

که بروی فریزدانی گواهست

چو این اندیشه بر دل راه داد او