دل خود را بدان دلخواه داد او

مرا دل میزند کو پادشاهست

که بروی فریزدانی گواهست

چو این اندیشه بر دل راه داد او

بخسرو گفت کای داننده استاد

شهت از بهر آن اینجا فرستاد

که تا در کار من بندی دلی را