که دایم هندوی شاه جهانست

چگویم تا مرا هرمز طبیبست

تنم از تندرست با نصیبست

طبیب نیک پی هرمز از انست

اگر هرمز نبودی این طبیبت

نبودی از گل سرکش نصیبت

ز اول تا در آن نبضم بدیدست