چمن را آب سویا سوی میرفت

دران خلد برین گل حور عین بود

سر شاخ درختان سرافراز

قیامت کرده مرغان خوش آواز

بگرد باغ رویا روی میرفت

چو سنگ آب روان را شد ستانه

همی زد آب سیمین شاخ شانه