کسی کو روی دارد سوی یاری

شبی بود از سیاهی چون پر زاغ

چنان شب، پیش چشم آن دل افروز

نمود از بیخودی روشن تر از روز

ندارد با شب و با روز کاری

همه آن باشدش اندیشه کار

که تا چون زودتر بیند رخ یار