یکی طشت بلورین کرد پر آب

بجنبانم کنون این حلقه راز

مگر بر دست من این در شود باز

وزان پس پیش خورشید جهان تاب

کشید آنگه خطی برگرد آن طشت

عزیمت خوان بگرد طشت میگشت

گهی در آب روشن میدمیدی