بدو گفتا بشارت باد شه را

گه از هر سو خطی بر میکشیدی

هران حیلت که میدانست هرمز

بجای آورد پیش شاه کربز

که از باغت پری بردست مه را

گل تر را پری همزاد بودست

که آن همزاد او را در ربودست