بتو داستان نیز کردم یله

یکی داستان گوی با من کهن

بدان تا به گفتار تو می خوریم

به می درد و اندوه را بشکریم

ز بهرامت آزادیست ار گله

زن کم سخن گفت آری نکوست

هم آغاز هر کار و فرجام ازوست