چو پیدا گشت خسرو از بیابان

ببندید از برای خون میان زود

که این دز جای دزدان پلیدست

ندیدم هرگز اما این پدیدست

فغان برداشت از بالا نگهبان

چو بشنود این سخن خسرو ز بالا

یکی خر پشته دید او سخت والا