چو لختی در میان خون بسر گشت

که تحفه بردشان باید بشهری

میان خاک و خون آن دایه پیر

بسر میگشت باگیسوی چون شیر

بران سرگشته حالی حال برگشت

فراوان رنج در کار جهان برد

بآخر باز در دست جهان مرد