که آن را نیست یک ساعت ثباتی

حیاتی کان بیکدم باز بستهست

کسی کان دم ندارد باز رستهست

چه خواهی کرد در عالم حیاتی

چه آویزی تو در چیزی که ناکام

ز دست تو بخواهد برد ایام

چو مردی نه زنت ماند نه فرزند