که تا برهد مگر زان ناجوانمرد

تو ایشان را زره بر گیر وانگاه

بکام خویش کام خویش در خواه

سخن میگفت زینسان پیش آن مرد

چو از روزن فراتر رفت فرخ

شنود از دور جایی بانگ پاسخ

سوی آن بام روی آورد چون دود