کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 147

به پستانش بر دست مالید و گفت

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 144

    تو این کار هر کاره، آسان مگیر

    #
  2. 145

    بیاورد گاو از چراگاه خویش

    #
  3. 146

    فراوان گیا برد و بنهاد پیش

    #
  4. 147

    به پستانش بر دست مالید و گفت

    انتخاب‌شده
  5. 148

    به نام خداوند بی یار و جفت

    #
  6. 149

    تهی بود پستان گاوش ز شیر

    #
  7. 150

    دل میزبان جوان گشت پیر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 147 از «بخش ۱۹ - همی بود یک چند با مهتران...» است.