چنان راندند مرکب در بیابان

از آنجا راه بر دیگر زمین کرد

گل و حسنای حسن افزای و خسرو

روان گشتند با یاران شبرو

که بر روی زمین باد شتابان

اگر بگذاشتی هر یک عنانرا

بیک تک در نوردیدی جهان را