بجرعه خاک را سنبوسه میداد

شکر میریخت، نازی تلخ میکرد

بشیرینی شرابی تلخ میخورد

بشکر شیر رز را بوسه میداد

زبان بگشاد خسرو شاه سرمست

بگل گفت ای ز مستی رفته از دست

چو تو مستی ز لب می ده بمستان