که خواهد یافتن زین به زمانی

بگل گفت ای ز مستی رفته از دست

چو تو مستی ز لب می ده بمستان

دمی بنشین که در خوابند مستان

سر سر ده بده در ده زمانی

مکن دل ناخوش از قلاشی ما

دمی خوش باش، در خوش باشی ما