تو باخنده و رامشی باش زین

وگرنه نبودی ورا این هنر

ازان پس چنین گفت با کدخدای

که بیداد را داد شد باز جای

که بخشود بر ما جهان آفرین

به هرکاره چون شیربا پخته شد

زن و مرد زان کار پردخته شد