چو طفلان دست از بر تنگ بگشاد

که دل پرجوش داشت ازتاب دوشین

چو طفل صبح بر روی زمانه

برانداخت از دهن شیرشبانه

جلیل از چهره گلرنگ بگشاد

سر از گهواره گردون بدر کرد

بخندید و جهانی پر شکر کرد