هوا را آب خضر از سر درآمد

همه صحرا ز سبزه حله پوشید

تو گفتی ذره ذره خاک صحرا

نهفت از سبزه زیر گرد خضرا

زمین را گنج قارون با سرآمد

چمن از دست گل پیمانه میخورد

صبا هر شاخ را سر، شانه میکرد