صبا ازدم دعا را در دمیدی

گل نازک چو در دست صبا ماند

برای دفع او بر خود دعا خواند

چوگل خواندی دعابستان شنیدی

چوشد پیکان گل از خون دل، پر

کف ابرش نثاری کرد از در

چو در بستد، نمود از کف زر زرد