به بهرامشاه آفرین گسترید

همی داشت آن را زمانی نگاه

پدید آمد از راه بی مر سپاه

هرانکس که این تازیانه بدید

پیاده همه پیش شیب دراز

برفتند و بردند یک یک نماز

زن و شوی گفت این بجز شاه نیست