صراحی همچو مرغان سحرخیز

پیاپی کرده جام می سراسر

فروغ دامن می آستین سوز

می اندر پوست گشته پوستین دوز

ز مخلب کرده در مجلس شکر ریز

زالحان سرود عاشقانه

شده رقاص، نقش آستانه