گدازان باد پیه گرده شمع

بباد صبح در تختی نهاده

چو آتش جمله در تختی فتاده

سپیده دم فسرده زرده شمع

مه از خون شفق سر جوش خورده

شب از زرین طبق سرپوش کرده

خمار اندر خیال می پرستان