صبوحی را صراحی پر نهاده

شب از زرین طبق سرپوش کرده

خمار اندر خیال می پرستان

ببازی خیال آورده دستان

ز آب تلخ چرب آخر نهاده

حریفان جمله دریاکش نشسته

چو کوهی بر سر آتش نشسته