پریرخ بر بریشم قول میزد

و یا نه آب دستش بود در کار

چنان زد آن تهی در پیش اصحاب

کز آب دست دستش گشت پرتاب

بریشم نعره لاحول میزد

ز مستی یک نفس بلبل نمیخفت

طریق خارکش با گل همی گفت