چو مطرب این غزل برگفت شهزاد

ز توبه توبه باید کرد امروز

بیار آن باده خوشبوی چون مشک

که تا تر گردد از می مان لب خشک

میان باغ از مستی بیفتاد

سوی قصر گلش بردند از باغ

رخ گل شد از آن چون لاله پر داغ