برون آمد ازو صد بانگ و زاری

چرا چندین دم او تیز رو بود

چو میدانست کز بادی گرو بود

اگر بادی برو جست از نزاری

زمانی شور در آفاق افگند

زمانی پرده بر عشاق افگند

گهی راه عراق آهسته میزد