یکی مکری بساخت از نوک خامه

نشسته اشک ریزان، سینه سوزان

همه شب بود حسنا حیله اندیش

که تا گل را چسان بردارد از پیش

جهان افروز را بنوشت نامه

جهان افروز کدبانوی او بود

که حسنای گزین هندوی اوبود