نیاسایند یک ساعت زعشرت

گهی شکر خورند و گاه باده

بهم در عشرتند این هر دو خوشدل

ز پر زاغ تا پر حواصل

دل حسنا بجان آمد زغیرت

بسا ننگا که باشد بر سپاهان

که زن دزدد کسی از شاه شاهان